ہندکو ماہیے

ساری گڈیاں وے روڈ ملے
میریاں بدنامیاں دے ہر جائی اُتے بورڈ لگے

گڈی روز چلاندے او
تازیاں زخماں تے کیوں لوڑ وے پاندے او

کوئی پاننڑی وے میں پہر لیساں
کلیاں نہ چھڈماہیا رُل رُل کے مر ویساں

خط پاواں وے ٹہوکاں نوں
دکھڑے او سجنڑاں دے پئی دسنی آں لوکاں نوں

منج ڈوگی او چر دی اے
تیری بے قدریاں دی گل دنیا پئی کردی اے

کوئی او نیلا وے تھوم ہوندا
لگے آ چوٹ تداں فیئر قدر ملوم ہوندا

کوئی بوٹا وے بڑ لایا
یار غریباں دا کسی ظالم وے لڑ لایا

کوئی بوٹاں دے چھک تسمے
اتوں اسی ہسنےآں وچوں روندا اے دل قسمے

چاندی دا وے گز ماہیا
دکھیاں دا دل رکھنڑا مکے دا حج ماہیا

کوئی کالا وے پا چولا
کدے پردیسیاں اتے تو پھل وی وسا مولا

کوئی کالا داند ہوسی
تساں دیاں لکھ قسماں ساڈی ہکا زبان ہوسی

کوئی سگرٹ سڑ گئی آ
غیراں بچ بہہ بہہ کے گُڈی ڈھولے دی چڑھ گئی آ

اکھیاں وچ سرما پاندے او
ساڈیاں وطناں تے تسی کیوں نئیں آندے او

ساری گڈیاں وے روڈ ملے
میریاں بدنامیاں دے ہر جائی اُتے بورڈ لگے

گڈی روز چلاندے او
تازیاں زخماں تے کیوں لوڑ وے پاندے او

کوئی پاننڑی وے میں پہر لیساں
کلیاں نہ چھڈماہیا رُل رُل کے مر ویساں

خط پاواں وے ٹہوکاں نوں
دکھڑے او سجنڑاں دے پئی دسنی آں لوکاں نوں

منج ڈوگی او چر دی اے
تیری بے قدریاں دی گل دنیا پئی کردی اے

کوئی او نیلا وے تھوم ہوندا
لگے آ چوٹ تداں فیئر قدر ملوم ہوندا

کوئی بوٹا وے بڑ لایا
یار غریباں دا کسی ظالم وے لڑ لایا

کوئی بوٹاں دے چھک تسمے
اتوں اسی ہسنےآں وچوں روندا اے دل قسمے

چاندی دا وے گز ماہیا
دکھیاں دا دل رکھنڑا مکے دا حج ماہیا

کوئی کالا وے پا چولا
کدے پردیسیاں اتے تو پھل وی وسا مولا

کوئی کالا داند ہوسی
تساں دیاں لکھ قسماں ساڈی ہکا زبان ہوسی

کوئی سگرٹ سڑ گئی آ
غیراں بچ بہہ بہہ کے گُڈی ڈھولے دی چڑھ گئی آ

رتے لال پراندے نی
سوہنڑے وے اج کل دے نئیں لمیاں وے لاندے نی

کوئی پہڑولے وے فصلاں دے
توڑ نبھا دیندے جیہڑے چنگیاں نسلاں دے

کوئی کنڈے وے جریب ہوندے
رل کے مر ویندے جیہڑے یار غریب ہوندے

منہ دکھنڑ پیاراں دے
ہک واری مل ماہیا خالی پُکھے وے دیداراں دے

کالی چادر بننے او
ہک اسں دکھی کرکے دوجا کنڈ کر لنگنے او

کوئی چولا وے سی درزی
رج کے تباہ کیتا ای جیویں غیراں دی ایہی مرضی

کہا کپنی آں راہ کرکے
راہ بچ قبر کرو ماہیا لنگے وے دعا کرکے