ہندکو زبان دا سب توں پہلا آن لائن افسانہ کنجو پہلساں۔رائٹر ۔۔ٹی۔جے

کنجو پُہلساں

زندگی بچ جاوید آں غم دکھ تے مصیبت دے سوا کج بی نئیں ملیا ۔زندگی دے جیڑے شعبے بچ اس ہتھ پایا نکام ہویا۔اساں سمجھ نیں لگدی ایہی کہ میرے نال ہوندا کے پیا اے ۔مگر اسں یقین ایہا کہ ہک دیہڑے ایجا کج ہوسی کہ اس دی زندگی بدل جلسی بس اسی آس تے اوہ ہر پاسے منہ ماردیا رہیا مگر ناکامیاں اس دا پچھا نہ چھوڑیا ۔نکا ایہا تے پیو مر گیا ماں سونڑ اوکھیاں سوکھیاں ہوکے اساں پڑھایا لکھایا فیئر پڑھ لکھ کے نوکری نہ لبھی ہک لما عرصہ نوکری ای لبھنڑ بچ لنگ گیا پر کوئی نوکری ایجی نہ لبھی جیڑی اس دی تلیم دے مطابق ہوندی نوکری لبھنڑے آسطے اوہ ایبٹ آباد دی سوہنڑی وادی چناراں دا شہر چھوڑ کے تے کراچی ٹر آیا جتھے اس دی سب توں پہلاں ملاقات ہک کڑی نبیلہ نال ہوئی کراچی پہنچنڑے دے اگلے ہی دیہڑے اساں نوکری مل گئی جیڑی اس دے انپڑے خیالاں دے مقابلے بچ ایہی ۔ہک واراں نبیلہ نال مل کے اساں بڑا چنگا لگیا نبیلہ بی ایبٹ آباد دی رہنڑے آلی ایہی اتھے کراچی بچ اس دا پیو ہک بڈی فرم بچ جنرل مینیجر ایہا ۔ ملاقاتاں دا سلسلہ ٹر پیا نبیلہ اسں بہوں چنگی لگنڑے لگ گئی ۔جاوید جساں سارے ای جیدی آخدے اے دل دے سارے جذبے ہار گیا تے انپڑاں سب کج اس عام شکل و صورت دی کڑی اگے ہار گیا تے دل دے بیٹھا ایہی حال نبیلہ دا بی ایہا ۔تھوڑے عرصے بچ ای جیدی بڑی ترقی کر کدی فرم دے بچ مالک اس دا کم بہوں پسند کردا ایہا اس آسطے پوری ہک برانچ دا انچارج بنڑا چھوڑیا بس ترقی تے اچانک ہک دم اس دے کہر دی لونڈی بننڑ گئی ایہی ہک دیہڑے جیدی پہیا بیٹا سوچدا ایہا کہ اے اچانک اتنی جلدی جلدی مہاں نوکری بھی ملی تھوڑے عرصے بچ اتنی ترقی بی ہو گئی پہلے ہر دیہڑا نوکری لبھدے لبھدے لنگ جلدا ایہا اے ہونڑ کے ہویا اے اچانک ہک خیال اس دے ذہن بچ بجلی دی طرح چمکیا ’’ نبیلہ‘‘ ہاں نبیلہ پہلے دیڑے ملی ایہی تے دوئے دیہڑے نوکری مل گئی جس دن دی اوہ میری زندگی بچ آئی اے میں اگاں ای اگاں ٹردا جلناں ۔اے خیال ذہن بچ آندے ای اس دے چہرے تے مسکراہٹ ابھر آئی ۔دلے بچ نبیلہ دی محبت ہور زیادہ محسوس کرنڑے لگیا۔جیدی بہوں دفعہ نبیلہ نال اس گل دااظہارکیتا کہ اپنڑی ماں آں اس دا رشتہ منگڑے آسطے پیجے مگر نبیلہ دا آخنڑا ایہا کہ ہلے میریاں دو بڈیاں پہنڑاں بیٹھیاں ہویاں نے انہاں دا بیاہ ہو جلے تے فئر گل کرساں۔ جیدی نوکری چھوڑ کے اپنڑا کاروبار شروع کر کدا تے اتھے بی ترقی ای ترقی ملی۔دن ،مہینے، لنگدیوں پورے دو سال لنگ گئے انہاں دواں سالاں بچ جیدی دے کاروبار اتنی ترقی کیتی کہ کوئی سوچ بی نہ ہکے مٹی آں ہتھ لاندا ایہا تے سونا بنڑ جلدی ایہی بس ایجا کج حال ایہا اس دا ۔اخیری اوہ دیہڑا بیا آ پہنچیا جدوں بڑے ارماناں نالجیدی تے اس دی ماں نبیلہ دے کہر اس دارشتہ منگڑے آسطے گئے نبیلہ دے والدصاحب سونڑ اپنڑی مرضی نال کہار آلیاں توہٹ کے بیاہ کیتا ایہا تے ہونڑ کراچی اسٹیل مل بچ جنرل مینیجر ایہے ۔ایویں تے نوکری کرنڑے دی کوئی لوڑنئیں ایہی انپڑی بہوں بڈی جداد دے مالک ایہے مگر انہاں دے پیو یعنی نبیلہ دے دادے دی ہک شرط ایہی کہ بیوی آں چھوڑ تے سب کج تیرا اے کیوں کہ انہاں خاندان توں باہر بیاہ کیتا ایہا ۔انہاں دناں بچ نبیلہ دے دادا جی بی پترے دی غلطی معاف کر کے انہاں ملنڑے آسطے آئے دے ایہے ۔جیدی تے اس دی ماں دی کار نبیلہ دے بنگلے اگے رکی جیدی فٹافٹ ماں دا دروازہ کھولیا ادب نال کہن کے اندر ٹریا۔نوکر سونڑ پہلےء ای اندراطلاع کر چھوڑی ایہی سارے کہار آلے پہلے ای انتظار پئے کردے ایہے نبیلہ دے دل دے تار کہڑی کہڑی بجنڑ لگدے ایہے جیدی بی دل تے مشکل نال قابو پائے داایہا ۔خیر دویں دروازے تو اندرگئے ساریاں خوب عزت دتی بٹھایا چاء پانڑی سب کج چلیا ۔سارے گلاں باتاں کرننڑے لگ گئے نبیلہ دے ماں پیو آں جیدی تے اس دی ماں بہوں پسند آئے نالے انہاں آسطے اہے بی خوشی دی گل ایہی کہ جیدی تے اگے پچھے کوئی نئیں ایہا نہ کوئی پیہنڑ نہ پہرا بس ہک ماں تے ہک پُتر۔ نبیلہ دی ماں تے ہیو راضی ایہے ۔اتنے بچ پچھلا بہوا کھلیا تے نبیلہ دے دادا جی اندر آئے سب اٹھ کے کھل گئے جیدی دے منہ دے ہک رنگ جیہا آکے لنگ گیا اساں لگیا کہ ایہہ زمین پھٹ جلسی تے اوہ اندر بڑ جلسی ۔ملک شیر نبیلہ دے دادا سونڑ ہک نظر جیدی تے پائی تے دوسری نظر نبیلہ دی ماں تے پائی ۔ہک دم شیر دی طرح دھاڑے شابا شیر دی بچیئے اج تیری اتنے ہمت ہو گئی کہ تو میرے کہار میرے سامنڑے میری پوتری دا رشتہ منگڑے آئیں ایں اوے جیدے توں میرے ٹکڑیاں تے پلنے آلا اج میرے کہار دا مالک بننڑے آ گیاں ایں تیری اتنی ہمت۔اپنڑی اوقات پہل گئیاں ایں میرے کہار دے نکے نکے کم کردیوں کردیوں اج اتھے آ پہنچیا ایں۔تیرا پیو دادے ساڈے کمی ایہے توں بی ساڈا کمی ایہاں اج پڑھ لکھ گئیاں تے ساڈی برابری تے آنڑ کھلتا ایں۔ جیدی دے جسم بچوں جیویں کسی ساراخون ای کڈکدا ہووے اسدے تے خیالاں بچ بی اے نئیں ایہا کہ نبیلہ ملک شیر دی پوتری اے اس تے ہک عام جئی کڑی نال محبت کیتی ایہی ۔ملک شیر پلٹیا تے جیدی دی ماں دار غصے نال دیخ کے بولیا چن بی بی تیری اتنی ہمت کنجو ہوگئی کہ میرے کہار آ گئیں ایں اوہ وی رشتہ منگنڑے ۔ملک صاحب خدا دی قسمے مہاں نئیں پتہ ایہا اے تساں دا کہاراے نکے ملک صاحب آں بی میں کدے نئیں دیخیا ایہا اس آسطے میں اتھے بیٹھی رہی آں۔ملک صاب معاف کر چھوڑو کج بی پتہ نئیں ایہا اساں ۔ اتنے بچ نبیلہ دا پیو بولیا ابا جی ایے کے پئے کردے او کہار آئے مزماناں نال کوئی انجو بولدا اے ۔او چہلیا لوکا ہک غلطی تیری میں ماف کر چھوڑی اے پرمیں اے اجازت نہ دیساں کہ میرے کہارکم کرننڑے آلی مائی دے پترے نال میری پوتری دا بیاہ ہووے کج سوچ نیک بختا کدے انجو ہو ہکدااے ساریاں پاسیاں منہ دینڑے جوگے نہ رہ ساں۔ساری عزت مٹی بچ مل جلسی لوگاں دا منہ کنجو بند کرساں۔اوہ ٹھیک آخدے او ابا جی ۔نبیلہ دے پیو سونڑ سر ہلا کے آخیا ۔اوئے جیدے ہونڑ منہ کے پیا دیخناں ایں۔ ماوؤآں کہن تے جل اتھوں فئیر مڑکے نہ آویں۔جیدی دے پیر سوا سوا منڑ دے ہوندے پئے اے اپنڑا سارا جہان لٹدا لگدا پیا ایہا اس ماں آں نال کہدا تے آہستہ آہستہ ہارے ہوئے جواری دی طرح دلے بچ اس معاشرے تے اس معاشرے دے ریت رواجاں آں کوسدا ہویا تے اے سوچدا ہویا باہر نکل گیا کہ زندگی دے اتنے بڈے سفر بچ ہر مشکل دے لمحے بچ ہر اوکھے سوکھے ویلے بچ میں اساں کنجو پہلساں۔

ختم شد


افسانے دے بارے بچ انپڑی رائے دیو
کُج ہور ہندکو افسانے