اے دکھاں آلی رات کدے نہ کدے تے مکسی
اوہ سوہنڑی شکل و صورت پیار اگے وی چہکسی

سارے شہر سارے ملخ اوہ پھردا رہندا اے
ہک وار کدے تے آکے ایبٹ آباد وی رُکسی

اج کھیکھنڑ میرے نال تو رج رج پیا کھیڈیں
یاد میں وی آساں جدوں دل تیرا اے دُ خسی

میری آہ لگی آ تے رلسیں سارے جگ اُتے
اے بٹیاں آنگڑ دل تیرا کدی کولیاں آنگڑ تُہخسی

میں ٹر جلساں فئر مڑ کے تیرے شہر نہ آساں
ہِرنی ہِرنی اکھیاں تو فئر اتھرو کدی نہ رُکسی

اوہ لیاسی بچ نہانڑاں تے اوہ شملہ اتے پھرنڑاں
اُس سوہنڑے شہر دیاں گلاں طاہرؔ کدی نہ پہلسی

سنڑو سنگیو میری کہاننڑی
بہوں نویں بہوں پراننڑی
پہاڑاں دے بچکار
شہر دے پہرے بزار
ہک حور میں دیخی ایہی
کے دساںمیں یار
اُسدی نیناں دی تلوار
سینوں گئی پار
میں ہک واری ای دیخیا
فیر کوئی نہ اکھاں اگے سجیا
میں سارا شہر لبھیا
چاروں پاسے پہجیا
میں اج وی اسی آں لبھنا
میں چاروں پاسے پہجنا
اوہ قدرت دا شاہکار
فیئر نئیں لبھیا میرے یار
جس دے نیناں دا ہک تیر
میرا جگر گیا ایہا چیر
اج بی میں اتھے ہی کَھلتا آں
پہاڑاں دے بچ کار
شہر دے پہرے بزار
طاہر احمد طاہر

I4I3I2I1I